Tandsteen bij katten

Tandsteen

Tandsteen is bij veel katten een probleem. Het ontstaat door tandplaque wat uithardt en dan een soort “steen” vormt. Tandplaque krijg je dan weer door bacteriën die op je tanden gaan zitten in een heel dun laagje.

Tandsteen bij de kat

Tandsteen bij de kat

tandsteen voorkomen

Tandsteen voorkomen is net zo eenvoudig als dat het lastig is. Vooral bij katten. Het is namelijk een kwestie van voorkomen dat de kat tandplaque krijgt. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. En in sommige gevallen krijgt de kat er last van, ook al doe je alles om het te voorkomen. Net als bij mensen.

Dingen om plaque zoveel mogelijk te voorkomen:

  1. Een brok voeren die wat groter en zachter is, zodat de kat er op moet kauwen en het brokje over de tand glijdt.
  2. Tanden poetsen. Erg lastig bij de meeste katten. Doe dit nooit met mensentandpasta.
  3. Poedertjes over voer en vloeistoffen in drinkwater die de vorming van plaque remt.
  4. Nooit zomaar tandsteen met de hand verwijderen bij een kat*.

*tandsteen verwijderen

Tandsteen zelf is vaak vrij makkelijk te verwijderen bij een kat. Je kan het vaak zelfs bij de wakkere kat doen. Maar dat zou heel onverstandig zijn! Want als je dat doet maak je hele oppervlakkige krasjes in het glazuur. En daar grijpen dan weer heel snel nieuwe bacterien op aan die:

  1. Nieuw tandplaque aanmaken
  2. Voor gaatjes kunnen zorgen

Toch zijn er zat mensen, ook dierenartsen, die dit doen. Het levert een beetje stress op bij de kat. Het zorgt er voor dat de kwaal erger wordt. En je loopt ook nog eens het risico dat de tand afbreekt, en dat is pure dierenmishandeling!

Als je tandsteen verantwoord wilt verwijderen moet je het, inclusief de tandplaque, weghalen met de juiste apparatuur. Daarna polijst je de tanden, zodat het glazuur zo glad mogelijk wordt. Dit polijsten is dus heel belangrijk!

Dit alles doe je onder anesthesie, omdat je dan het dier niet doodsangsten uit laat staan. Maar ook omdat je dan kan controleren of de tanden zelf nog wel levensvatbaar zijn.

Het zijn vaak wat oudere patiënten, dus de anesthesie heeft ook nog wel wat om handen. Een simpele prik in de bil is dan vaak onverantwoord. Daarnaast moet een patiënt die voor een gebitsbehandeling komt, toch geintubeerd worden (dat wil zeggen: zo’n buisje in de luchtpijp), om te voorkomen dat ze zich verslikken.

Een hond onder anesthesie voor gebitssanering. De behandeling bij een kat ziet er hetzelfde uit, maar kleiner.

Een hond onder anesthesie voor gebitssanering. De behandeling bij een kat ziet er hetzelfde uit, maar kleiner.

Dat kost natuurlijk wel wat, maar de goedkope manier is geen manier: dat maakt het probleem erger en levert uiteindelijk veel meer ellende en kosten op.

Waarom sommige dierenartsen het dan toch op de “goedkoop is duurkoop” manier doen? In veel gevallen zijn dat dierenartsen die niet opgeleid zijn om gezelschapsdieren te behandelen.