Castratie reu

Vandaag is het dan toch gebeurd: Arthur, één van de teckels van één van onze dierenartsen, is gecastreerd. Een mooie gelegenheid om het hele proces te beschrijven.

Castratie van begin tot einde

Stap 1: het anesthesie plan

Allereerst het anesthesie plan:

Arthur heeft zijn pre-medicatie (voormedicatie) gehad en licht al aardig te suffen

Arthur heeft zijn pre-medicatie (voormedicatie) gehad en licht al aardig te suffen

Arthur is een jonge (4 jaar), gezonde hond. De ingreep is aardig pijnlijk (ingeschat door zijn eigenaar/anesthesist/chirurg: een man).

Dat doet ons beslissen om de volgende anesthesie toe te passen voor deze castratie:

  • Dexmedetomidine (lage dosis): wordt hij rustig van en stilt wat pijn. De bijwerkingen (eerst hogere, daarna lagere bloeddruk) kan hij, als jonge gezonde hond, prima aan. Daarnaast doseren we hem extra laag dankzij alle andere middelen die we gebruiken.
  • Ketamine (lage dosis): vooral pijnstillend, maar heft ook wat bijwerkingen van dexdomitor op en zorgt er voor dat we verder minder slaapstofjes nodig hebben
  • Buprenorphine (lage dosis): opiaat pijnstiller (goede pijnstilling!) die 6 tot 8 uur werkt en ook wat slaperiger maakt
  • Carprofen: familie van ibuprofen en diclofenac, dus pijnstilling, vooral alvast voor na de operatie
  • Lidocaïne/adrenaline: lokaalverdoving waar de huidsnede gemaakt wordt en in zijn testikels
  • Propofol: om hem echt even diep in slaap te brengen om hem te kunnen intuberen (slangetje in luchtpijp te brengen)
  • Isofluraan (lage dosering): stofje wat hij door het slangetje in zijn luchtpijp inademt om in slaap te blijven tijdens de anesthesie
  • Extra zuurstof: tijdens (en voor) de anesthesie is het belangrijk om genoeg zuurstof bij al je organen te krijgen
  • Infuus-vloeistof: de gebruikte anesthesie stoffen hebben een mild effect op de bloeddruk (en op urine-productie), dus dat compenseren we met wat extra infuusvloeistof

Bij een hoop praktijken zou hij het moeten doen met een prik dexmedetomidine, ketamine en carprofen alleen. Zo doen ze het soms ook nog in ontwikkelingslanden: Aangezien wij wel de middelen hebben om het goed te doen, kunnen en moeten we het beter doen. Arthur maakt maar één keer in zijn leven zo’n castratie mee, en dan moet hij zo comfortabel en veilig mogelijk zijn!

Stap 2: de spullen klaarleggen

Om zo’n operatie goed en schoon uit te kunnen voeren heb je een aantal zaken nodig. Op de foto hieronder is te zien wat daar in de operatiekamer bij komt kijken.

De "disposables" (eenmalig te gebruiken zaken) liggen al klaar

De “disposables” (eenmalig te gebruiken zaken) liggen al klaar

  • Mondkapjes en operatiemutsjes voor de chirurg en assistente
  • Steriel verpakte handschoenen
  • Steriel verpakte operatiedoek voor patiënt
  • Steriel verpakte operatiedoek voor gereedschaptafeltje
  • Steriel verpakt operatie gereedschap
  • Steriel verpakt scalpelblad
  • Steriel verpakte, niet-traumatische hechtdraad (monofilament en getwijnde draad)
  • Extra absorberend wegwerp bedje

Stap 3: het inleiden van de anesthesie

Als alles dan klaarligt, kan er begonnen worden met de anesthesie. Arthur is al aardig moe van zijn eerste medicatie. Maar toch moeten we hem nog een klein beetje propofol geven om hem diep genoeg in slaap te krijgen om hem te kunnen intuberen. Het filmpje hieronder laat zien hoe dat in zijn werk gaat, maar is niet van Arthur zelf.

Bij Arthur was het maar weer eens extra duidelijk waarom het belangrijk is om te intuberen:

  • Hij had een klein beetje gebraakt op het eerste prikje, en daar niet alles weer van ingeslikt. Dat wil je niet in je luchtpijp krijgen!
  • Tijdens de anesthesie bleef zijn ademhaling een beetje achter bij de behoefte van zijn lichaam: dat konden we meten dankzij de tube. En we konden het met kunstmatige beademing corrigeren tot hij weer zelf goed ging ademen.
Arthur is geintubeerd en wordt verder voorbereid op de operatie

Arthur is geintubeerd en wordt verder voorbereid op de operatie

Daar lig je dan, als trotse teckel aan een hoop toeters en bellen. Klaar om geschoren te worden voor je grote operatie.

Op dit moment heeft hij al bijna alle medicatie en pijnstilling gekregen. Alleen het lokaal verdoven wordt op het laatste moment gedaan. Dat doen we, omdat er onderzoeken zijn die aantonen dat een gedeelte van deze lokale pijnstilling vrij snel weer afgevoerd wordt.

Dus nog even verhuizen van onze voorbereidingsruimte naar de operatiekamer en we kunnen beginnen!

Stap 4: De operatie

Dit is een standaard opstelling voor castratie bij de reu

Dit is een standaard opstelling voor castratie bij de reu

De reu wordt verplaatst van de voorbereidingsruimte naar de operatiekamer. Daar wordt hij aangesloten op de monitoring en het gasanesthesie apparaat. Nog het laatste schoonmaken van het operatieveld en de chirurg wast zich tegelijkertijd voor de operatie. Omdat je alles zo schoon mogelijk doet is antibiotica nergens voor nodig.

Beide balletjes worden verwijderd, en de wond wordt weer gehecht. We gebruiken zo veel mogelijk monofilament draad. Dat wil zeggen dat het uit een enkel stuk materiaal bestaat. Getwijnde draden (zoals normaal touw) knoopt wel makkelijker, maar heeft een veel groter risico op infectie. Dus dat gebruiken we alleen als het echt moet.

Zo ziet het er na de operatie uit. Je moet goed kijken om de wond te zien

Zo ziet het er na de operatie uit. Je moet goed kijken om de wond te zien

Stap 5: Wakker worden

Arthur is klaar met de operatie. Nu moeten we nog wachten tot hij weer zelf slikt, voordat we zijn tube uit zijn luchtpijp kunnen halen

Arthur is klaar met de operatie. Nu moeten we nog wachten tot hij weer zelf slikt, voordat we zijn tube uit zijn luchtpijp kunnen halen

Nu de operatie voorbij is, moet Arthur nog even wakker worden. Dat doen we door de isofluraan uit te zetten (de anesthesiedamp die we in zijn inademingslucht vermengden) en door een tegengif te geven tegen de dexmedetomidine. De ketamine is al grotendeels uitgewerkt. Daarom is het ook zo belangrijk dat hij nog als extra pijnstilling buprenorphine en carporal gekregen heeft. Want een groot deel van zijn pijnstilling die hij tijdens de operatie kreeg is ineens weg!

Zodra hij weer zelf kan slikken (en zich dus niet meer kan verslikken), halen we het slangetje uit zijn luchtpijp.

Nu nog verder wakker worden in de recovery met wat extra zuurstof voor de neus.

Nu nog verder wakker worden in de recovery met wat extra zuurstof voor de neus.

Dan wordt hij op een warmtematje in de verkoeverruimte gelegd met wat extra zuurstof voor zijn neus. Zo laten we hem even nog wat nasuffen.

Na zo’n operatie moet je niet te hard de werkelijkheid ingejaagd worden. Hij snapt nog niet helemaal wat er gebeurd is. En dat is ook de bedoeling!

Drie uur na de start van de anesthesie is hij al weer toe aan een wandelingetje. Hij zal de rest van de werkdag nog wel onder de indruk zijn van de buprenorphine, maar gelukkig heeft hij daardoor ook nauwelijks pijn.

En minder dan een uurtje na de ingreep even naar buiten om een plas te doen. Al dat infuus gaat je niet in je koude kleren zitten

En minder dan een uurtje na de ingreep even naar buiten om een plas te doen. Al dat infuus gaat je niet in je koude kleren zitten

En zo werd Arthur een je-weet-wel-teckel!